Bugün Benim İçin -İyi ki GGT’liyim- Deme Vakti
Sonunda vedanın zamanı geldi. Bugün yani 29 Mayıs itibariyle yazılacak veda yazılarına, söylenecek veda sözcüklerine “merhaba” demenin vaktidir. Garip duygular içerisindeyim, bir yanım buruk bir yanımsa yetti artık farklı yerlere yelken açmak iyidir diyor. Bir yanım daha yapacak çok şey vardı derken bir yanım yapman gereken her şeyi yaptın diyor. Ama tarifsiz bir huzur var içimde, tarifsiz bir gurur, tarifsiz bir mutluluk.
İyi ki o üye formunu doldurmuşum diyorum, iyi ki GGT’li olmuşum. Genç Girişimciler Topluluğu benim için üniversite hayatımın özeti. Karşıma türlü güzellikler çıkaran, beni büyüten, olgunlaştıran, hayata hazırlayan yer. Beş senelik üniversite hayatıma baktığımda iyi ki dediğim şeylerin başında GGT gelir, iyi ki Özge’yle beraber GGT ailesinde yer almış, Özge’yle beraber türlü zorluklara göğüs germişiz. Bugün GGT Yönetim Kurulu Başkanları arasında adımı görmek hele hele ilk kadın başkan olarak yer almak benim için büyük gurur. Bugün yerimi yine bir kadına, canımın içi Aybike’ye devrederken de o gurur benim yanımda.
Üç sene önce yollarda başlayan hikaye, yine yollarda bitti. Kırmızı bir vosvosa sığındı bütün hatıralar. Sanki bitmedi gibiydi, sanki tekrar gelecek “eyvallah la” diyecekti amirim. Belki izleyicide bir umut kalsın istendi, belki filme saklandı asıl söylenmek istenen, belki de ben bitmesin istedim diye öyle geliyor bana bilmiyorum. Gitmesin istedim amirim, bitmesin istedim. Bu yazıyı bile yazmak gelmedi içimden, sanki Behzat Ç. final bölümüyle ekrana gelmemiş gibi geliyor bana.
İtiraf etmeliyim ki mezuniyete doğru son düzlüğe girmişken her şeyden daha da çok zevk almaya çalışıyorum. Ve doğal olarak büyük bir hüzün de kaplıyor içimi. Son dersler, son toplantılar, son etkinlikler. Genç Girişimciler Topluluğu hayatımın en önemli yerlerinden birinde bulunuyor, öyle olunca da arkada bıraktığım her organizasyon “bir gün bitecek” algısından olsa gerek hüzün veriyor bana. Bir sonraki daha güzel olsun diye koştursam da bir gün geliyor o da geçiyor. İşte dün de öyle bir sonu yaşadım, son salon etkinliğimi yaptım 
çıktım salonda. Hüzün, mutluluk, gurur; duygu karmaşası yaşadım haliyle.
Bu yazıyı kalbim pır pır, gözlerim dolu dolu yazıyorum. Aylarca çabaladığım bir işin son noktasındayım, noktasındayız. Genç Girişimciler Topluluğu’nda üçüncü senem, üç senedir büyük bir zirve düzenlemek istiyorduk fakat şartlar buna müsaade etmedi. Öncelikle topluluğumuzu daha da güçlendirmek istedik. Temeli sağlam olsun ki geleceği güzel şekillensin dedik. İki sene boyunca beraber çalıştığım, çok yakın arkadaşım Gökhan Cura’dır bu temeli atan. Çok çalıştık iki sene boyunca, yıprandık, yorulduk ama pes etmedik. Ve bu seneye çok güzel başladık. Misyonumuz, vizyonumuz yenilendi, biz büyüdük. Yine çalıştık, hep çalıştık.
